« آيا شما نبوديد كه تصميم داشتيد به احترام او از مركب پياده نشويد ؟ » آنها علاقهء خود را نسبت به امام پنهان نداشتند و گفتند : « به خدا قسم ، ما بىاختيار از مركبها پياده شديم . . . » [ 1 ] . براستى كه هيبت امام عليه السّلام ، از بزرگى و عظمت آن حضرت ، دلها را پر مىكرد ، چنان نبود كه شكوه و هيبت او از قدرت و سلطنت نشأت گرفته باشد ، بلكه منشأ آن اطاعت خدا و پارسايى در دنيا و تقواى دينى فوق العادهء آن بزرگوار بود كه از ذلّت نافرمانى خداوند خارج و به عزّت اطاعت او داخل شده بود . دربارهء شكوه فوق العادهء آن حضرت در نظر مردم آمده است كه هرگاه متوكّل وارد مىشد ، كسى در كاخ نمىماند ، مگر اين كه آمادهء خدمت به آن بزرگوار مىشد و بر يكديگر ، براى كنار زدن پرده‌ها و گشودن درها ، سبقت مىجستند و زحمت هيچ كارى از اين قبيل را به آن حضرت نمىدادند [ 2 ] . احترام علويان به آن حضرت همهء بزرگان علوى ، امام هادى عليه السّلام را گرامى داشته و به بزرگى و فضيلتش اعتراف داشتند ، از آن جمله عموى پدرش ، زيد بن امام موسى بن جعفر عليهما السّلام كه مردى كهنسال بود ، از عمر بن فرج كه دربان امام عليه السّلام بود خواست تا اجازه تشرّف بگيرد ، عمر درخواست او را به امام ابلاغ كرد و امام عليه السّلام اجازه فرمود ، زيد خدمت امام رسيد در حالى كه بالاى مجلس نشسته بود ، زيد براى احترام و تعظيم و ايمان به امامت آن حضرت ، مقابل امام نشست . و در روز دوّم نيز زيد به محضر امام شرفياب شد ، در حالى كه امام داخل خانه نبود ، زيد بالاى مجلس نشست و امام عليه السّلام وارد شد ، همين كه چشم

--> [ 1 ] بحار الانوار : 13 / 131 ، اعيان الشيعة : 4 / ق 2 / 274 - 275 . [ 2 ] بحار الانوار : 13 / 129 .